De meesten van ons in de veertig zijn door het leven aan het lopen met een zak schaamte die nooit de onze was om mee te beginnen. Schaamte om "te veel" te zijn Schaamte om niet genoeg te zijn Schaamte om intimiteit Schaamte om verlangen Schaamte om nodig te hebben Schaamte om te voelen Schaamte om meer te willen Schaamte die we absorbeerden voordat we zelfs maar de taal hadden om het in twijfel te trekken. Schaamte die we in stilte leerden, in subtiele reacties, in wat werd onthouden, in wat nooit werd gezegd. En we bouwden ons leven eromheen. We krimpen. We presteren. We geven te veel. We disconnecten. We verharden. We verbergen ons. We presteren boven verwachting. We hustlen. We pleasen anderen. Niet omdat we ontoereikend zijn, maar omdat we ons hebben aangepast. En wanneer we vanuit schaamte opereren, doen we niet alleen onszelf pijn… we doen ook anderen pijn....